در لحظات آغازین تولد، هر پدر و مادری تنها به سالم بودن فرزند خود فکر می‌کند و در سال‌های بعد از تولد است که افکاری مثل هوش، خلاقیت، استعداد، مسائل دوران بلوغ، انتخاب مدرسه، شغل و… به ذهنشان خطور می‌کند و تمام زندگی پدر و مادر را دربرمی‌گیرد.
بدون تردید اولین باری که فرزندتان را در آغوش گرفتید، برای همیشه در ذهن‌تان حک ‌شده و برای تمام عمر، به یاد آوردن آن لحظه خاص، لبخند را به لب‌ها‌یتان آورده و قلبتان را لبریز از شادی می‌کند.
بعضی از پدر و مادر‌ها می‌خواهند از همان ابتدا استعدادهای فرزندان خود را به همان جهتی که می‌خواهند سوق دهند. البته شما می‌توانید با قرار دادن کودک خود در هر محیطی که می‌خواهید استعدادهای او را سوق دهید، اما درست مثل بچه‌های چپ دستی که مداد را به زور به دست راست آنها می‌دهند و آنها را مجبور به نوشتن با دست راست می‌کنند کودک شما یاد می‌گیرد که با دست راست بنویسد، اما هیچ وقت خوش خط نخواهد شد. در واقع شما نمی‌توانید از کسی که استعداد نقاشی ندارد یک نقاش ماهر بسازید، اما شاید بتوانید او را یک نقاش آماتور کنید که بدون خلاقیت تنها یاد گرفته کپی‌برداری کند.

واقع‌بینی در کشف استعدادها یکی از مهم‌ترین وظایف والدین است. اکثر والدین به دلیل این‌که دوست دارند فرزندشان بسیار باهوش باشد و در زمینه‌های خاصی که آنها می‌خواهند مستعد نشان داده شوند، بسیاری از استعدادهای واقعی کودک را نادیده گرفته و تنها به خواسته‌های خود توجه می‌کنند و گاهی از کودک خود انتظارات واهی و نادرست دارند که این کارشان تنها به هرز رفتن استعدادهای واقعی فرزندشان می‌انجامد. خداوند در هر فردی استعدادهای خاصی گذاشته است که او را منحصر به فرد می کند پس سعی کنید. استعدادهای واقعی فرزندتان را بیابید.

ادامه مطلب