( pcp)

Pcp در اواخر دهه ۱۹۵۰ به عنوان یک داروی بیهوشی ساخته شد ولی به دلیل عوارض جانبی همچون : روان آشفتگی و گمگشتگی مصرف آن در اواخر دهه ۱۹۶۰ به عنوان مواد مخدر تحت سو مصرف قرار گرفت که در آن سالها به نام سرنیلان و به عنوان یک د اروی بیهوشی برای حیوانات مورد مصرف قرارمی گرفت و در حال حاضر هیچگونه استفاده قانونی پزشکی ندارد و به صورت مخلوط با سایر توهم زاها شیوع گسترده ای پیدا کرد ه است .

Pcp خالص پودر کریستالی سفید رنگی است که به راحتی در آب قابل حل می باشد اما امروزه ترکیب آن با مواد دیگر باعث تغییر رنگ از آجری تا قهوه ای و تغییر شکل از پودر به آدامس شده است . مواد شیمیائی مورد نیاز برای ساخت آن بسیار ارزان و قابل دسترس می باشند و به صورت قرص ، پودر ، کریستال وجود دارد که با توتون سیگار یا گراس مخلوط شده و تدخین می گردد .می شود آنرا انفیه کرد و یا از هر غشا مرطوبی ( واژن ، رکتوم ، چشم ) قابل حل است .
این ماده بسیار سریع و در مدت چند ثانیه اثر می کند . در دوز های پائین تر احساس آرامش کاذب ، مورمور شدن و کرختی ایجاد می کند و بتدریج تبدیل به احساس جدائی ، دوری و بیگانگی نسبت به محیط پیرامون می شود . بریده بریده حرف زدن ، عدم تعادل و هماهنگی در اندام ها همراه باحس قدرت و احساس شناور بودن می شود که از ۴ تا ۶ ساعت ادامه دارد . افسردگی متعاقب دوز حاد آن تا ۲۴ ساعت ادامه می یابد . در دوزهای بالاتربرخی افراد دچار گیجی ،محبت، حالت آزار رساننده و اضطراب شدید می شود و در این مرحله منجر به خشونت های شدید رفتاری می گردد که یکی از خطرناک ترین عوارض سو مصرف pcp می باشد و به مرگ فرد مصرف کننده و یا هر شخص دیگری منجر می شود .
در صورت مصرف مداوم عوارضی چون خیرگی بدون هدف ، حرکات سریع چشم ، راه رفتن نا متعادل ، توهمات شنوائی ، تغییر اشکال هندسی ، اختلالات رفتاری و فراموشی ظاهر می شود . pcp همانند اغلب مواد مخدر توهم زا وابستگی جسمانی حاد ایجاد نمی کند ولی این ماده به میزان زیادی باعث ایجاد وابستگی روانی می شود.

نام نام خیابانی دوز مصرفی شکل طریقه مصرف
Phencyclidine گرد فرشته ۱۵-۵ میلی گرم قرص کریستال کپسول دودی،مشامی،تزریق
Pcp